என்னைப் பற்றி

எனது படம்
சாதாரணமானவன் தான் ஆனால் ஏதாவது சாதிக்க வேண்டும் என்று மனதில் எப்போதும் நினைப்பவன்.

ஞாயிறு, 4 ஜனவரி, 2015

எங்கள் பயணம் [துபாய்-19]

இது என்னுடைய 700வது பதிவாக அமைந்துள்ளதில் மகிழ்ச்சி

 


மகன் வீட்டு பூஜை அறை





மகனின் பெரும்பாலான  நண்பர்கள் வீடுகளிலும்
அழகாக பூஜிக்கப்படும் ஹனுமன் படம்.

 
மகன் வீட்டிலுள்ள தொலைகாட்சிப்பெட்டி

[மகனின் நண்பர் கிரி வீட்டு சோஃபா]
இந்த சோஃபாவில் அமர்ந்து 
கீழேயுள்ள பட்டனைத் தட்டினால் போதும்.

இரண்டு கால்களையும் நீட்டிக்கொள்ளவும், 
பின்புறம் சாய்ந்துகொள்ளவும்
மிகவும் வசதியாக மாறிவிடுகிறது. 

கால்களை முழுவதுமாக நீட்டிக்கொண்டு, 
முதுகையும் ஈஸிசேர் போல சாய்த்துக்கொண்டு
கும்மென்று, ஜிம்மென்று, விஸ்தாரமாகவும்
ஆனந்தமாகவும் தூங்க அருமையானதோர் சோஃபா :)

 
இன்றைய காட்சிப்பொருளாக மாறிவிட்ட
அன்றைய அழகிய தொலைபேசி

கிரி வீட்டில் அவர்கள் குடும்பத்தாருடன் 
12.12.2014 காலையில்


என் மகன் எனக்கு அன்புடன் அளித்த பரிசு.
அனைத்து லேடஸ்ட் தொழில்நுட்பங்களும் உள்ள
SAMSUNG MOBILE PHONE +
அதனுடனான தொப்புள் கொடி போன்ற 
பல்வேறு இணைப்பு சமாசாரங்கள் உள்பட

SAMSUNG MOBILE PHONE  
வாங்கப்பட்ட இடம்

 சமூக சேவையாக மட்டுமே
மருமகள் பயிற்சியளித்து வரும்
குழந்தைகளுக்கான 
ART OF LIVING CLASS 

துபாயிலுள்ள மூத்த மகனின் குடும்பம் 
கிதார் வாசித்து மகிழ்வித்த 
எங்கள் அருமைப் பேத்தி

வெற்றிகரமாக அமெரிக்கப்பயணம்
முடித்துவந்த பேத்தியை வரவேற்கும்
தாத்தாக்கள் + பாட்டிகள்.
[Late Night of 9th December, 2014]


8th December, 2014 .... VGK's English Birth Day
9th December, 2014 .... VGK's Tamil Star Birth Day
[கார்த்திகை மாதப் புனர்பூசம்]
இந்த ஆண்டு துபாயில் கொண்டாடிய 
தாத்தா பேத்திக்கு அளிக்கும் ஸ்வீட்ஸ் டப்பா

பேத்தி, தாத்தாவுக்குக் கொடுத்த
அமெரிக்கப் பரிசுப்பொருள் [BOOK MARK] +
ONE MILLION DOLLAR MILK CREAMY CHOCOLATE BAR 
தன் அன்புத்தம்பிக்கு அமெரிக்காவிலிருந்து வாங்கிவந்த 
வாஷிங்டன் தொப்பியும்
நியூயார்க் டீ ஷர்ட்டும்.  
அமெரிக்க நினைவாக 
வாங்கி வந்த சில நாணயங்கள்
LIBERTY 2014 என பொறித்தது.
பாட்டிகள் இருவருக்கும் ஆளுக்கு ஒன்று வீதம் 
பேத்தி அளித்த
நியூயார்க் நகர சுதந்திரதேவி சிலை
[பின்புறம் காந்தம் வைத்தது]
அமெரிக்கா போய் வெற்றிகரமாகத் திரும்பிய 
அதிர்ஷ்டக்கார அருமைப் பேத்திக்கு 
ஹாரத்தி சுற்றி வரவேற்பு அளித்த
அம்மாவழி + அப்பாவழிப் பாட்டிகள்.

[ Late Night of 9th December, 2014 ]


 


oooooOooooo


 
சம்பந்தி அம்மாள் திருமதி. 
சீதாலக்ஷ்மி 
அவர்கள்.

தாயுள்ளம் கொண்ட எங்கள் அன்புக்குரிய சம்பந்தி அம்மாள் திருமதி சீதாலக்ஷ்மி பாலசுப்ரமணியம் அவர்கள், நாங்கள் அங்கு துபாயில் தங்கியிருந்த நாட்களில், மிகுந்த ஆர்வத்துடன் சமையல் அறையின் முழுப்பொறுப்பினை ஏற்று, வாய்க்கு ருசியாக சம்பந்தி உபசாரம் செய்து அசத்தினார்கள். 

நானும் என் மனைவியும் அவர்கள் போடும் சாப்பாட்டை சாப்பிட்டுவிட்டு பாராட்டுவதோடு சரி. :)

சென்றமுறை நாங்கள் துபாய் சென்றிருந்தபோது இரண்டு கைக்குழந்தைகளுடன் எங்கள் மருமகள் ஒண்டியாகவே எல்லா சமையல் வேலைகளையும் செய்து சிரமப்படுகிறாளே என எங்களுக்கு மிகவும் சங்கடமாக இருந்தது. இந்த முறை அவளின் அம்மா எங்களுடனேயே துபாய்க்கு வந்ததில் எங்களுக்கும் எங்களைவிட எங்கள் மருமகளுக்கும் மகிழ்ச்சியோ மகிழ்ச்சி !

தினப்படி வீட்டிலுள்ள எட்டு நபர்களைத்தவிர, அவ்வப்போது வந்து போகும் நண்பர்கள், விருந்தினர்கள் என்றால் சும்மாவா !!!!!

சாதம், நெய், பருப்பு, கறி, கூட்டு, பருப்பு உசிலி / பொடிமாஸ்; அப்பளம், சாம்பார் / மோர்க்குழம்பு / வற்றல் குழம்பு; ரஸம், மோர், ஊறுகாய் முதலிய ரொட்டீன் ஐட்டம்ஸ்கள் ஒருபுறம் இருக்கட்டும். 

இட்லி, தோசை, வெங்காய தோசை, அடை, வெங்காய அடை, புளிச்சமா அடை, ரவா உப்புமா, புளி அவல் உப்புமா, அரிசி உப்புமா, உதிர்த்த இட்லி உப்புமா, பிடி கொழுக்கட்டை, வெண்பொங்கல், தேங்காய் சேவை, எலுமிச்சை சேவை, பருப்பு சேவை, பூரி மஸால், தேங்காய் சாதம், புளியஞ்சாதம், பொறித்த வடாம், ரவா கேஸரி, உருளைக்கிழங்கு போண்டா, சட்னி, காஃபி என விதவிதமாகச் செய்து போட்டு அசத்திவிட்டார்கள்.

அவர்களுடன் சேர்ந்து ஊரைச்சுற்றப்போகும் போதெல்லாம் சில நாட்கள் மட்டும் ஹோட்டல் சரவணபவனிலேயே அனைவருமாக எங்கள் ஆகாரத்தை முடித்துக்கொண்டு வந்துவிடுவதும் உண்டு. 

பேக்கிங், பயணம், ஷாப்பிங் போன்ற அனைத்திலும் ஆர்வமும், ஆசையும், அனுபவமும், முன் ஜாக்கிரதையும் கொண்டவர்கள் இந்த எங்கள் சம்பந்தியம்மா.  http://gopu1949.blogspot.in/2014/01/vgk-03.html இந்த என் சிறுகதையில்கூட இவர்களைப்பற்றியும் கொஞ்சம் சொல்லியுள்ளேன். நினைவு இருக்கும் என நினைக்கிறேன்.

’கற்றோருக்கு சென்ற இடமெல்லாம் சிறப்பு’ என்பதுபோல, சமையல் எக்ஸ்பர்ட் ஆன இவர்களுக்கு துபாய், சிங்கப்பூர், சென்னை, பெங்களூர், மும்பை போன்று எங்கு சென்றாலும் நல்லதொரு வரவேற்பு எப்போதும் காத்திருக்கிறது. 

இவர்களுக்கு துபாயில் இரண்டு குழந்தைகளுடன் மூத்த மகள் [அதாவது எங்கள் மருமகள்]; சிங்கப்பூரில் மூன்று ஆண் குழந்தைகளுடன் இளைய மகள்; சென்னையில் தாய் மாமா மற்றும் சில உறவினர்கள்; பெங்களூரில் ஓர் நாத்தனார் + ஒரு சொந்த தமக்கை; மும்பையில் ஓர் தமக்கை. 

நடுவே அவ்வப்போது சொந்த வீடு உள்ள சொந்த ஊரான எங்கள் திருச்சிக்கும் வந்து போவார்கள். :) எங்களுடன் துபாய்க்குப் புறப்பட்ட இவர்கள் இப்போது இன்னும் துபாயில் தான் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் திருச்சி வந்து மீண்டும் சிங்கப்பூர் கிளம்ப மேலும் ஓரிரு மாதங்களாவது ஆகும். :)

இவர்கள் என் பூர்வீகமான திருச்சி ஆங்கரை கிராமத்தில் முன்னொரு காலத்தில் கொடி கட்டிப்பறந்து வந்த மிகப்பெரிய சம்சாரியான ‘மாடி லிங்கம் ஐயர்’ என்பவரின் பிள்ளைவழிப் பேத்தியாகும். திரு. A.L. ராமதாஸ் என்பவரின் கனிஷ்ட புத்ரி ஆகும்.

[சுமார் 100 வருடங்களுக்கு முன்பு ஆங்கரை கிராமத்தில் இவர்கள் தாத்தா வீடு மட்டுமே மாடி வீடாக இருந்துள்ளது. அதனால் இவரின் தாத்தா ’மாடி லிங்கம் ஐயர்’ என அழைக்கப்பட்டுள்ளார்.  இன்றும் அந்த வீடு உள்ளது.
{ ஸ்ரீமான். A.L. சந்திரமெளலி அவர்கள் }

 மாடி லிங்கம் ஐயர் அவர்களின் பிள்ளைகளில் ஒருவரான திருவாளர்: A.L. சந்திரமெளலி என்பவர் .... தற்சமயம் வயது சுமார் 90 இருக்கும் .... அங்கு வாழ்ந்து வருகிறார். இவரும் அபார சம்சாரி ஆவார். இவர் சம்பந்தி மாமியின் சொந்த சித்தப்பா ஆகும்] 

மேற்படி மாடி லிங்கம் ஐயர் அவர்களும் எங்கள் கோத்ரமான ‘சங்கிருதி’ கோத்ரமே ஆகும். அவர்கள் வம்சத்தினர் எனக்கு தாயாதியும் ஆவார்கள் என்பதில் எனக்கு ஓர் தனி சந்தோஷம் எப்போதுமே உண்டு. எல்லாம் இவ்வாறு அமைந்துள்ளது முன்னோர்கள் ஆசீர்வாதமும் பகவத் சங்கல்ப்பமும் மட்டுமே. 

 

அன்னபூரணியாகத் திகழ்ந்து அன்றாடம் வாய்க்கு ருசியாக பலவித சாப்பாடு + டிபன், காஃபி வகையறாக்கள் செய்துகொடுத்து அசத்திய எங்கள் அன்புக்குரிய சம்பந்தியம்மா திருமதி. சீதாலக்ஷ்மி பாலசுப்ரமணியம் அவர்களுக்கு எங்கள் மனம் நிறைந்த பாராட்டுக்கள், வயிறு நிறைந்த வாழ்த்துகள், நன்றியோ நன்றிகள்.  

இன்றுபோல், இதே போல் ... மேலும் பல்லாண்டுகள் ஆரோக்யத்துடனும் சுறுசுறுப்புடனும், ஆசைகளுடனும், மன மகிழ்ச்சிகளுடனும் ஊர் ஊராக உலகம் சுற்றி மகிழ்ந்து வாழ்க ! வாழ்க !! வாழ்க !!! என வாழ்த்தி மகிழ்கிறோம்.



 


சுபம்


 

கையில் காசும், 
காலில் தெம்பும், 
உள்ளத்தில் உற்சாகமும்
உள்ளவர்கள்  மட்டும்
விருப்பம் இருந்தால் 
துபாய்க்குச் சுற்றுலா
சென்று வாருங்கள்
எனக்கூறிக்கொண்டு
இந்தத் தொடரினை இத்துடன் 
மிகச்சுருக்கமாக 
முடித்துக்கொள்கிறேன். :)



 

8th December கார்த்திகை மாதம்
5th January - மார்கழி மாதம்.

{ கார்த்திகை + மார்கழி }
சற்றே சூடான நானும், 
குளிர்ச்சியான என்னவளும்
பிறந்த மாதங்கள்

 


நாளை, துபாயுடன் சற்றே தொடர்புள்ள மேலும் 
ஒரேயொரு வித்யாசமான பதிவு மட்டும் வெளியிடப்படும்.
காணத் தவறாதீர்கள்.

 

என்றும் அன்புடன் தங்கள்
வை. கோபாலகிருஷ்ணன்

சனி, 3 ஜனவரி, 2015

எங்கள் பயணம் [துபாய்-18]


ஹோட்டல் சரவணபவன்


அடிக்கடி காரில் ஊரைச் சுற்றினாலும், பசியும் களைப்பும் ஏற்படத்தானே செய்யும் ! ஆங்காங்கே உள்ள நமது தென்னிந்திய சைவ உணவகமாகிய சரவண பவன் செல்லத் தவறுவதுவதே இல்லை. 

இட்லி, வடை, ப்ளைன் தோசை, ஆனியன் மஸால் தோசை, ரவா தோசை, ஆனியன் ரவா, வெங்காய ஊத்தப்பம், பூரி மஸால் என நம் ஊர் போலவே அனைத்தும் ருசியோ ருசியாகக் கிடைக்கின்றன. 


  

 


விலையும் கிட்டத்தட்ட நம்ம ஊர் போலவே தான். ஒரு எட்டு பேர்கள் சேர்ந்துபோய் வயிறுமுட்ட அவரவர்களுக்கு வேண்டியதைச் சாப்பிட்டால் வெறும் 1200 திர்ஹாம் மட்டுமே செலவாகிறது. இங்கு நம்ம ஊரிலும் தலைக்கு 150 ரூபாய் வீதம் அதே ரூ. 1200 மட்டுமே தான் செலவாகும். 

இதில் கவனிக்க வேண்டிய விஷயம் என்னவென்றால் துபாயின் 1200 திர்ஹாம் என்பது நம் இந்திய ரூபாய் 20,400 க்குச் சமமாகும் என்பது மட்டுமே. :)

அதேபோல நம் வீட்டிலிருந்து ஃபோன் செய்து ஆர்டர் கொடுத்தால் போதும். அடுத்த அரை மணி நேரத்தில், நம் வீடு தேடி, சுடச்சுட டிபன்கள், சுவையான பலவித சட்னிகள் + சாம்பாருடன் ப்ளாஸ்டிக் டப்பாக்களில் வெகு அழகாக பேக் செய்து, டோர் டெலிவெரி செய்து விடுகிறார்கள். இவ்வாறான டோர் டெலிவெரிக்கு மட்டும் சர்வீஸ் சார்ஜ் என உபரியாக கொஞ்சம் வசூலித்துக்கொள்கிறார்கள்.

துபாயில் மட்டும் ஏழு இடங்களிலும், ஷார்ஜாவில் மூன்று இடங்களிலும், அபுதாபியில் ஓரிடத்திலுமாக UAE யில் மொத்தம் 11 இடங்களில் இந்த சரவண பவனுக்குக் கிளைகள் உள்ளதில் நமக்கும் மகிழ்ச்சியே.




சென்ற முறை சென்றபோதே ஹோட்டல் சரவண பவன் எங்கள் மகன் அப்போது குடியிருந்த வீட்டருகிலேயே இருந்தது. ஹோட்டல் சரவண பவன் தவிர, சென்ற முறை பார்த்த இடங்களுக்கு இந்தமுறை நாங்கள் அதிகமாகச் செல்லவில்லை. புதிய இடங்களில் சிலவற்றை மட்டுமே இந்தமுறை கண்டு களித்து வந்தோம்.

கடந்த பத்தாண்டுகளில் துபாயில் ஏராளமான முன்னேற்றங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன.  குறிப்பாக உலகப்புகழ்பெற்ற புர்ஜ் கலிபா கட்டடம், துபாய் மால் + செயற்கை நீரூற்றுகள் [FOUNTAIN], பாம் ஐலண்டு, பகுதி-12 இல் http://gopu1949.blogspot.in/2014/12/12.html  காட்டியுள்ள செயற்கைப்பனிமலை + சறுக்கு விளையாட்டுகள், துபாயில் இன்று ஓட்டப்படும் மெட்ரோ ரயில் போன்றவையெல்லாமே  கடந்த சில ஆண்டுகளுக்குள் புதிதாக ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளன. 2004-இல் நாங்கள் சென்றபோது இதெல்லாம் அங்கு கிடையாது. இதற்கான திட்டங்கள் மட்டும் அன்று வரைபடத்தில் காட்டி வந்தார்கள். 

ஐக்கிய அரபு எமிரேட்ஸில் உள்ள மொத்தம் ஏழு பகுதிகளில் துபாயில் மட்டுமே இன்று மெட்ரோ ரயில் ஓட்டப்பட்டு வருகின்றன.




மெட்ரோ ரயில் ஸ்டேஷன்களுக்கு மட்டும் 
இதுபோல ஸ்டைலாக கூரை போடப்பட்டுள்ளன.




09.09.2009 அன்று இரவு 9 மணி 9 நிமிடங்கள் 9 வினாடி என்ற நேரத்தில் துபாயின் முதல் மெட்ரோ ரயில் பயணம் துவக்கி வைக்கப்பட்டுள்ளது. 

ரெட் லைன் என்று அழைக்கப்பட்ட இந்த முதல்கட்ட முயற்சியில் அன்று பத்தே பத்து ஸ்டேஷன்கள் மட்டுமே இணைக்கப்பட்டு இருந்தன. 

09.09.2009 முதல் 09.02.2010 க்குள் ... முதல் ஐந்து மாத காலத்தில் ... ஒரு லட்சத்துப் பத்தாயிரம் மக்கள் இந்தப்புதிய மெட்ரோ ரயிலில் பயணம் செய்துள்ளனர். இது அந்த நாட்டின் மொத்த ஜனத்தொகையில் சுமார் 10 சதவீதமாகும். 

இப்போது மேற்படி மெட்ரோ ரயில்களின் எண்ணிக்கைகளும் கூடுதல் ஸ்டேஷன்களும் மேலும் விஸ்தரிக்கப்பட்டுள்ளன.

 

இப்போது நாங்கள் சென்றபோது 
என் மகன் வீடு அமைந்திருந்த 
குடியிருப்பு கட்டடத்தின் முகப்புப்பகுதி எங்களைப் 
பளிச்சென்ற கோலத்துடன் வரவேற்றதில் 
எங்களுக்கோர் தனி மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.

 


oooooOooooo

”உதட்டில் புண்  ! 
அதனால் 
மாடு கறக்க முடியவில்லையாம் !!”  
என்றோர் பழமொழி சொல்லுவார்கள். 

இது எவ்வளவு உண்மை என்று துபாயில் சென்று நான் உணர்ந்து கொண்டேன். உதட்டில் புண் உள்ளவர் மாடு கறக்கச்செல்லும் போது, உதட்டில் உள்ள புண்ணில் ஒருவேளை அந்த மாடு உதைந்துவிட்டால், மேலும் ரணமாகிப்போகும் அல்லவா ! அதனால் இந்தப்பழமொழி ஏற்பட்டிருக்கலாம் என முன்பெல்லாம் நான் அடிக்கடி நினைத்துக்கொள்வேன். 

துபாய் சென்ற இருவாரங்களில் எனக்கு கீழ் உதட்டில் தோல் உரிந்து, புண்ணாகி என் உதடே வீங்கிப்போய் விட்டது.   கீழே இடது புறமாக சிறிய கொப்பளம் போல, முகமும் வைத்திருந்தது. ஆனால் அது உடையவே இல்லை. விண்விண் என ஒரு வலி ... அதனால் ஜுரமும் வந்து விட்டது.

வாயைத்திறந்து என்னால் சாப்பிடக்கூட முடியவில்லை. ரஸம் + மோரில் கரைத்த சாதமாகவும் ஜூஸ் போன்ற சமாசாரங்களும் மட்டுமே [Only Liquid Items] சாப்பிட்டு வந்தேன்.   

பிறகு அங்குள்ள டாக்டரிடம் சென்று, சிகிச்சை எடுத்துக்கொண்டு, நிறைய ஆண்டிபயாடிக் சலைன் மூலம் ஏற்றிக்கொண்டு, ஒரு வாரத்திற்கு ஏராளமான மாத்திரைகள் சாப்பிட்டு ஒருவழியாக என் கீழ் உதட்டினை பழைய நிலைமைக்குக் கொண்டு வர முடிந்தது. 




பொதுவாக அந்த நாட்டில் [துபாயில்] 
 [1] வீட்டு வாடகை 
[2] குழந்தைகளைப் படிக்க வைக்க ஆகும் பள்ளிச்செலவுகள் 
[3] மருத்துவச்செலவுகள் 
ஆகியவை மிகவும் அதிகம் என்பது எனக்குத் தெரியும். கேள்விப்பட்டுள்ளேன். 

இப்போது அதில் ஒன்றை நேரில் அனுபவித்து அறிய ஓர் நல்ல வாய்ப்பாக அமைந்தது இந்த என் பயணமும், உதட்டுப்புண்ணும். :)

என் உதடு மீண்டும் பழைய உதடாக  மாற DOCTOR CONSULTING FEES, LAB BLOOD TEST. INJECTIONS, MEDICINES, TABLETS, CAPSULES என ஓர் 1000 திர்ஹாம் மட்டுமே செலவானது. 

நம் இந்திய ரூபாயில் அதன் மதிப்பு சுமார் Rs. 17,000 மட்டுமே. 


”பணம் போனால் போகிறது. 
பணம் இன்று போகும் ....
நாளை வரும் .... 
இப்போ சுலபமாக மாடு கறக்க முடிகிறதே !” 

என்கிறீர்களா ? 

அதுவும் சரிதான். :) 


  


-oooooOooooo-

காய்ந்த உதடுகளுக்கும், உரியும் உதடுகளுக்கும் தடவ நம்மூர் மருந்துக்கடைகளில் LIP GUARD என்ற ஒன்று [விக்ஸ் இன்ஹேலர் வடிவில்] விற்கும். அது வெவ்வேறு ருசிகளில் சற்றே தித்திப்பாக வழுவட்டையாக இருக்கும். 

அதெல்லாம் தடவியும் ஒன்றும் எனக்குச் சரிப்பட்டு வரவில்லை.



துபாயை விட்டுப் புறப்படும்போது என் மகன் வேறொன்று புதிதாக வாங்கிக் கொடுத்தார். மஞ்ச நிறத்தில் பச்சைக்கலர் மூடி போட்டது. அது மூலிகை மருந்துபோல நல்ல விறுவிறுப்பாக பேரெழுச்சியுடன் இருந்தது. வடாத்துமாவு போன்று காரசாரமாகவும் இருந்தது. அது அங்குள்ள விமான நிலையங்களில் மட்டுமே விற்கப்படுவதாகும். வெளியே கடைகளில் கிடைக்காதாம். அது நல்ல EFFECTIVE ஆக இருந்தது. மேலும் கொஞ்சம் அதையே AIRPORT பக்கம் போகும்போது வாங்கி அனுப்பச் சொல்லியுள்ளேன். 

அதன் மாடல்தான் இங்கு மேலும் கீழும் காட்டியுள்ளேன். அதன் வயிற்றுப்பகுதியில் உண்டியல் போல ஒரு துவாரம் இருக்கும். அதில் உள்ள சின்னதொரு பட்டனை மேல் நோக்கி உயர்த்தினால் உள்ளேயுள்ள மருந்து மேலே எழும்பி வரும்.  உதட்டில் தடவிய பிறகு அந்த பட்டனை கீழ் நோக்கி இறக்கினால் மருந்து உள் நோக்கிச் சென்றுவிடும். 




பயணம் தொடரும்