கதைக்கு வெளியே வந்து ......
மனிதனின் கண்டுபிடிப்புகளில் அவனின் பிறப்பிலிருந்து இறப்பு வரை கூடவே வருவது இரண்டு தான்.
ஒன்று, காலத்தை மணி, நாள், மாதம், வருடம் என்று பிரித்தது. இந்த 'காலண்டர்' முறை நினைத்து நினைத்து வியக்க வேண்டியது நம் நினைப்பைத் தாண்டி பல விஷயங்களுக்கு ஆதாரமாக இருப்பது.
மற்றொன்று, பணம்.
ஆரம்பத்தில் பண்டமாற்று முறை தான் இருந்திருக்கிறது. ஒரு பொருளைக் கொடுத்து விட்டு அதற்கு மாற்றாக இன்னொன்றை வாங்கிக் கொள்வது. தோல், சோழி போன்றவைகளெல்லாம் பணமாக உருக்கொண்டிருக்கின்றன. சங்ககாலத்தில் நாணயங்களை வார்த்தெடுத்த நாணயச்சாலைகளைப் பற்றிய குறிப்புகள் காணக்கிடைக்கின்றன. பின்பு தான் எளிதாக எங்கும் எடுத்துச் செல்ல வாகான இன்றைய கரன்ஸி. இன்றைய கால கட்டத்தில் கரன்ஸி இடத்தில் பிளாஸ்டிக் அட்டைகள். நெட், மொபைல் மூலமாக பரிவர்த்தனை என்றெல்லாம் காலப் போக்கில் கொண்டுள்ள மாற்றங்கள் மேலும் பல மாற்றங்களைக் கொள்ளலாம்.
பெரும் வியாபார நிறுவனங்களுக்கு கரன்ஸி என்பது வெறும் எண்கள் தாம் என்பது யோசித்துப் பார்த்தால் தெரியும். அவர்களின் பேலன்ஸ் ஷீட்டில் எண்களை கட்டங்களில் போட்டு அவற்றின் தலைமாட்டில் 'in crores' என்று சின்னஞ்சிறு எழுத்துக்களில் எழுதியிருப்பார்கள்.
இந்தக் கதையில் ஒரு கதைக்காக ஒரு பாங்க் மேனேஜரும், பங்குச் சந்தையில் சில லட்சங்களை அவர் இழந்து விட்டதாக ஒரு வரியும் வருகிறது. அவ்வளவு தான். நம் விமரிசகர்களில் பலர் கதைக்கு வெளியே போய் வங்கிகளையும் பங்கு சந்தையையும் பிடிபிடி என்று பிடித்து விட்டார்கள்.. அவர்கள் கருத்துக்களுக்காகத் தான் இதையெல்லாம் எழுத நேரிட்டது.
பணம் என்பது செலாவணி என்பதை தன்னுள் தானே கொண்டது. அதற்காகத் தான் அதுவே பிறப்பெடுத்திருக்கிறது. 'உருண்டோடிடும் பணம் காசு என்று உருவமான பொருளே' என்று வெகுகாலத்திற்கு முன்பே சினிமா பாட்டு எழுதி விட்டார்கள். பத்து ரூபாய் கொடுத்து ஒரு பொருளை வாங்கினோம் என்றால் அந்த பத்து ரூபா அந்த பொருளாக மாறி விட்டது என்று அர்த்தம். பணத்தை சேமிக்கலாம்; ஆனால் செலவு செய்வதற்காகத் தான் அந்த சேமிப்பே. எந்த செலவு எந்த நேரத்தில் வரும் என்பது தெரியாததினால் எதிர்காலத்தில் வரும் செலவை எதிர்கொள்வதற்காக மக்கள் சேமிக்கத் தலைப்பட்டார்கள். அத்யாவசிய தேவைகளுக்குக் கூட செலவுகள் அதிகரிக்கும் பொழுது சேமிப்பிற்கான எல்லையும் அதிகமாகிறது. எதிர்பாராமல் வரும் மருத்துவ செலவுகளும் இந்த அத்யாவசிய தேவைகளில் அடக்கம். (ஹார்ட், கிட்னி போன்ற பழுதுபடும் அயிட்டங்களை நேர்படுத்துவதையும், நேரிட்டால் எங்கே போவோம் என்று அதற்காக சேமிப்பதையும் அத்யாவசிய தேவைகளுக்காக சேமிப்பதில் தானே அடக்க வேண்டும்?)
செலவுகளும் சேமிப்பும் நேர்விகித சமன்பாட்டில் இயங்குகின்றன. குறைந்த செலவுக்கு குறைந்த சேமிப்பு; அதிக செலவுக்கு அதிக சேமிப்பு. எவ்வளவு தான் கட்டுப்பாடாக இருந்தாலும் யார் யாருக்கு எதெது அதிகரிக்கும், எதெது குறையும் என்று சொல்ல முடியாது. அதனாலே தான் போதும் சேமிப்பு என்பதற்கு எல்லைக் கோடு போடமுடியாமல் போகிறது. ஆக விலைவாசி எகிற எகிற நமது சேமிப்பும் எகிற வேண்டியிருக்கிறது. சேமிப்பும் வருமானமும் கூட நேர்விகிதம் தான்.
வருமானம்
செலவு சேமிப்பு
என்கிற சூத்திரத்தில் ஒன்றிற்கொன்று இரையாகிப் போகிற செயல் தான் வாழ்க்கை பூராவும் நடந்து கொண்டிருக்கிறது என்பதை சுருக்கமாக இன்றைய வாழ்க்கையே இது தான் என்று சொல்லலாம். அதனால் பகவத்கீதை காலத்திற்கு நம்மால் போகமுடியாமலிருப்பதற்கு பகவான் கிருஷ்ணன் தான் நம்மை மன்னிக்க வேண்டும். விலைவாசிகள் கட்டுக்குள் அடங்க அவரும் அருள்வாராக! செலவு சேமிப்பு
சேமிப்பை வைத்துக் கொள்ள ஒரு பாதுகாப்பான இடம் தேவைப்பட்டதால் வங்கிகள் உருவெடுத்தன. வங்கிகளும் பாதுகாப்பாக வைத்துக் கொள்ள வந்த பணத்தை அப்படியே வைத்துக் கொள்ள முடியாது. பணம் உருவாகியதின் நோக்கமான புழக்கத்திற்கு அதை விட வேண்டும். இப்பொழுது ஒருவரின் தேவைக்கில்லாத பணத்தை இன்னொருவரின் தேவைக்குக் கொடுத்து, இவரின் தேவையின் பொழுது அதைத் திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டும். பாதுகாத்து வைத்துக்கொள்வதற்கு கொடுத்தவருக்கு ஓரளவு வட்டியும் (நன்றியாக ஒரு பரிசுத் தொகை என்று வைத்துக் கொள்ளுங்களேன்) இதே பணத்தை இன்னொருவரின் தேவைக்குக் கொடுக்கும் பொழுது அவரிடம் இவருக்குக் கொடுத்த வட்டிக்கு கொஞ்சம் மேலாக (say 2%) ஒரு தொகையை வட்டியாக வாங்கிக் கொள்ளும் வழக்கமாயிற்று. இந்த 2% தான் இந்த பரிவர்த்தனைக்காக வங்கிக்கு கிடைக்கும் தொகை. இந்த மாதிரி பலவித பரிவர்த்தனைகளுக்காக வங்கிக்குக் கிடைக்கும் தொகை வங்கியின் செயல்பாட்டிற்கும் நாட்டு நலனுக்கும் உபயோகமாகிறது. இதில் நாட்டு நலன் எங்கிருந்து வந்தது?.. அதற்குப் பிறகு வருகிறேன்.
பணத்தின் உண்மையான மதிப்பு அவற்றின் செலாவணித் திறனுக்கு ஏற்ப மாறுபடும். ஒரு பீரோவை இன்று ரூ.5000/- ரூபாய்க்கு வாங்கினோம் என்றால் அடுத்த இரண்டு வருடங்கள் கழித்து அதே பீரோவின் விலை ரூ.6000/- என்றால் காலப்போக்கின் இடையில் ஒரே பொருளுக்கு நாம் கொடுக்கும் அதிகத் தொகையான இந்த ரூ.1000/- தான் அந்த நேரத்தில் அந்த ரு.5000/-த்தின் உண்மையான மதிப்பு இழப்பு. இந்த மதிப்பு இழப்பை பணத்தின் வீழ்ச்சி என்பார்கள். பணத்தின் வீழ்ச்சியை சரிகட்ட வங்கிகள் அளிக்கும் வட்டி ஓரளவாவது உதவும்.
தனியார் கையில் சிக்குண்டு கிடந்த 14 வங்கிகள் தேசியமயமாக்கப்பட்ட தினம் இந்த தேசத்திற்கு திருநாள். இந்திரா காந்தி அம்மையார் பிரதமராக இருந்த பொழுது எடுக்கப்பட்ட ஒப்பற்ற நடவடிக்கை. பொதுத்துறையின் கீழ்வந்த இந்த மாதிரியான தேசிய வங்கிகள் இந்த தேசத்தின் முதுகெலும்பு. எளிய மக்களின் வாழ்வாதாரத்திற்கு இவையே நம்பிக்கை நட்சத்திரம். இன்றைய காலகட்டத்தில் சுய உதவி குழுக்களுக்கு உதவ ஆரம்பித்து எளிய மக்களின் வாழ்வில் மலர்ச்சியை ஏற்படுத்தியிருப்பதையும் கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
எல்லா பொதுத்துறை நிறுவனங்களும் தேச நலனுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டிருப்பது போலவே பொதுத்துறையின் கீழ் வந்த இப்படியான வங்கிகளும் தேச நலனுக்கே செயல்படுகின்றன. இந்த தேசத்தின் பெருந்திரளான சாதாரண மக்களின் நலன்கள் காப்பாற்றப்பட வேண்டும் என்பதற்காகவே இவை உருவெடுத்தன. செயல்பாடுகளில் சிற்சில குறைபாடுகள் இருப்பினும் நோக்கம் புனிதமானது. அதனால் தான் நமது புரிந்து கொள்ளல்களும் இன்னும் அவசியமாகின்றன.
பங்குச் சந்தை?.. நிறைய சொல்ல வேண்டும். ஒருவர் சொல்லித் தெரிவதை விட தானே முயன்று தெரிந்து கொண்டால் இன்றைய தகவல் உலகில் அது அவருக்கு மிகவும் பயனளிக்கக்கூடிய ஒன்றாக மாறும். ஆகவே இது பற்றி இப்போது வேண்டாம்.
--ஜீவி
இந்த சிறுகதை விமர்சனப்போட்டி மூலம்
தங்களுக்குள் முகிழ்ந்த எண்ணங்களை
எங்களுடன் பகிர்ந்து கொண்டுள்ளதற்கு
என் மனம் நிறைந்த இனிய அன்பு நன்றிகள்.
பிரியமுள்ள
கோபு [VGK]
அனைவரும் தொடர்ந்து ஒவ்வொரு வாரப்போட்டியிலும்
உற்சாகத்துடன் பங்கு கொண்டு சிறப்பிக்க வேண்டுமாய்
அன்புடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.
oooooOooooo
இந்த வார சிறுகதை
விமர்சனப் போட்டிக்கான
கதையின் தலைப்பு:
VGK-36
’எலி’ஸபத் டவர்ஸ்
விமர்சனங்கள் வந்து சேர இறுதி நாள்:
வரும் வியாழக்கிழமை
25.09.2014
இந்திய நேரம்
இரவு 8 மணிக்குள்.
என்றும் அன்புடன் தங்கள்
வை. கோபாலகிருஷ்ணன்
