ஓர் சிறுகதைத்
தொகுப்பு நூலுக்கான மதிப்புரை
நூல் ஆசிரியர்:
திருமதி. தேனம்மை லெக்ஷ்மணன் அவர்கள்
இந்த ஒரு நிகழ்வினால், இரு தரப்பினருக்குமே, கொஞ்சம் மன வருத்தங்களும், கொஞ்சம் சந்தோஷத்துடன் கூடிய இலாபமும் ஏற்படத்தான் செய்கிறது என்பதையும் நாம் மறுப்பதற்கு இல்லை.
இந்த என் தொடரின் அடுத்தடுத்த பகுதிகள்
36 மணி நேர இடைவெளிகளில்
நூல் வெளியீடு:
சிவப்பு பட்டுக் கயிறு
(சிறுகதைகள்)
திருமதி. தேனம்மை லெக்ஷ்மணன் அவர்கள்
PUBLISHER:
DISCOVERY BOOK PALACE
# 6, MAHAVEER COMPLEX
MUNUSAMY SALAI
K.K.NAGAR WEST
CHENNAI-600 078
PHONE: +91 - 44-6515 7525
MOBILE: +91 87545 07070
E-mail: discoverybookpalace@gmail.com
Website: www.discoverybookpalace.com
First Edition: May 2016
Total No. of Pages: 104
(Excluding wrappers)
Price Rs. 80/- only
1) சிவப்பு பட்டுக் கயிறு:
இது ஒரு வித்யாசமான தலைப்பாக உள்ளது. கதையுடன் பொருந்தி படிக்கும் நம்மையும் கலங்கச் செய்கிறது.
பொதுவாக பெண்களுக்குத்தான் கல்யாணம் ஆகும்வரை பிறந்த வீடு என்று ஒன்றும், கல்யாணம் ஆனபிறகு புகுந்த வீடு அல்லது தனிக்குடுத்தனம் என்றும் செல்ல வேண்டிய நிர்பந்தங்கள் உள்ளன.
இது போல ஏதும் ஆண்களுக்கும் உள்ளதா என்றால் நாம் பொதுவாக இதுபோலக் கேள்விப்பட்டது இல்லை என்றுதான் சொல்லுவோம். அல்லது ஒருசிலர் வீட்டோடு மாப்பிள்ளை ஆகிச்செல்வது நம் நினைவுக்கு வரலாம்.
இது போல ஏதும் ஆண்களுக்கும் உள்ளதா என்றால் நாம் பொதுவாக இதுபோலக் கேள்விப்பட்டது இல்லை என்றுதான் சொல்லுவோம். அல்லது ஒருசிலர் வீட்டோடு மாப்பிள்ளை ஆகிச்செல்வது நம் நினைவுக்கு வரலாம்.
நம் தமிழ்நாட்டில் ஓர் குறிப்பிட்ட சமூகத்தினரில், சிறுவயது பிள்ளையாய் இருக்கும்போதே, ஒரு குறிப்பிட்ட நிர்பந்தமான, தவிர்க்க இயலாத சூழ்நிலையில் மட்டும், வேறு வழியே இல்லாத சங்கடமிக்கதோர் சடங்குக்காக வேண்டி, இடுப்பில் தான் கட்டியிருக்கும் அரணாக்கயிற்றையும் அறுத்துப் போட்டு விட்டு, தான் ஆண் வாரிசாகப் பிறந்துள்ள தன் குடும்பத்தையே, முற்றிலுமாகத் துறந்து விட்டு வெளியேறி, வேறொரு வீட்டுக்குச் செல்ல வேண்டிய துர்பாக்கிய நிலையை எடுத்துச்சொல்லும் மிக அருமையான கதை இது.
இந்த நிகழ்வினை, பிரஸவத்திற்காகத் தன் தாய் வீடு வந்துள்ள ஓர் பெண்மணி, தன் வீட்டிலேயே இந்த நிகழ்ச்சி நடப்பதைக் காண நேர்ந்து, அவள் பார்வையில் சற்றே வருத்தம் கலந்து சொல்வதுபோல எழுதியுள்ளது, டச்சிங்காக மிகவும் அருமையாக உள்ளது.
நம் சிந்தனைக்காக .... கதையில் வரும் ஒருசில வரிகள்:
“தாய் வீடு சொந்த சுவாசம் போலவும், மாமியார் வீடு கொஞ்ச காலத்திற்கு ஆக்ஸிஜன் சிலிண்டரில் சுவாசிப்பது போலவும் இருக்கிறது. வீட்டின் கதவுகள், அலமாரிகள், பொருட்களுடனான பரிச்சயம் அதிகமானபின் அதுவும் இன்னொரு சுவாசமாய் ஓடிக்கொண்டுதான் இருக்கிறது.
நெல் பயிரை இரண்டு முறை நடவு செய்வதுபோல, ஒரு இடத்திலிருந்து மறு நடவு செய்தபின்தான் அது செழிக்கும் என்றால், அதைத்தானே செய்ய வேண்டும். என்ன சொன்னாலும் வேரோடிய இடத்திலிருந்து பிடுங்குவது வலிக்கத்தானே செய்கிறது ... மண்ணுக்கும் பயிருக்கும்”.
தன் இடுப்பிலிருந்து ஓர் ஆண்பிள்ளை பட்டுக்கயிறு அறுப்பது என்பது தொப்புள்கொடி அறுப்பதற்குச் சமமாகும்.
‘இந்த வீட்டில் உன் உறவு முடிந்துவிட்டது. இனி இன்னொரு ஜன்மம் உனக்கு. இன்னொரு பெயர் உனக்கு’ எனப் பிரிப்பதுபோல.
‘இந்த வீட்டில் உன் உறவு முடிந்துவிட்டது. இனி இன்னொரு ஜன்மம் உனக்கு. இன்னொரு பெயர் உனக்கு’ எனப் பிரிப்பதுபோல.
[தினமணி கதிர்-2012 இல் வெளியாகியுள்ள கதை இது. காரைக்குடி புத்தகத் திருவிழாவின் சிறுகதைப் போட்டியில் ஊக்கப்பரிசு பெற்றுள்ள கதை இது]
2) சூலம்
ஆரம்பம் முதல் முடிவு வரை மிகவும் விறுவிறுப்பான கதை. த்ரில்லிங்கான + அமானுஷ்யமான முடிவு.
குடியினாலும் கஞ்சா போன்ற போதைப்பொருட்களாலும் அதை உபயோகிப்பவர் மட்டுமின்றி, அவரின் மனைவி, மக்கள், கஷ்டப்பட்டு பணம் புரட்டி செலவழித்து கல்யாணம் செய்துகொடுத்த மாமனார், மாமியார் போன்ற குடும்பத்தார் அனைவருமே எந்த அளவுக்கு பாதிக்கப்படுகிறார்கள் + அவமானப்படுகிறார்கள் என்பதை மிகத் தெளிவாக எடுத்துச்சொல்லியுள்ள, பாராட்டுக்குரிய கதை.
குடியினாலும் கஞ்சா போன்ற போதைப்பொருட்களாலும் அதை உபயோகிப்பவர் மட்டுமின்றி, அவரின் மனைவி, மக்கள், கஷ்டப்பட்டு பணம் புரட்டி செலவழித்து கல்யாணம் செய்துகொடுத்த மாமனார், மாமியார் போன்ற குடும்பத்தார் அனைவருமே எந்த அளவுக்கு பாதிக்கப்படுகிறார்கள் + அவமானப்படுகிறார்கள் என்பதை மிகத் தெளிவாக எடுத்துச்சொல்லியுள்ள, பாராட்டுக்குரிய கதை.
நம் சிந்தனைக்காக .... கதையில் வரும் ஒருசில வரிகள்:
’ராசாவின் பார்வை ராணியின் பக்கம்’ என்று டி.வி.யில் வாத்தியாரய்யாவும் சரோஜாதேவியும் பாட, இந்தக்கதையில் கதாநாயகியாக வரும் ’தேவி’ வாத்தியாரய்யாவாக நினைத்து மாரியப்பனை காதலிச்சு அவனைத்தான் கட்டிக்குவேன் என்று ஒற்றைக்காலில் நின்று தான் நினைத்ததைச் சாதித்து இருக்கிறாள் அன்று.
’இந்த மூஞ்சியைப் பார்த்தா காதலித்தோம்’ என்று இப்போதெல்லாம் நினைக்கத் துவங்கி விட்டாள் அதே ’தேவி’.
30 வயதைத்தொடும், நன்கு படித்த பெண்ணான மேகலா, தன் தந்தை ’மாரியப்பன்’ + தாய் ‘தேவி’ ஆகியோரின் திருமண உறவைப் பார்த்து, தான் திருமணமே செய்து கொள்ளக்கூடாது என்ற வைராக்கியத்திற்கே வந்து விட்டாள்.
3) கருணையாய் ஒரு வாழ்வு....
கருணைக்கொலையை ஆதரித்தும் எதிர்த்தும், மருத்துவ மனை செவிலி ஒருவருக்கும், அந்த நோயாளியின் சுய சரிதையைக் கதையாக எழுத நினைத்து வந்திருக்கும் எழுத்தாளப் பெண்மணி ஒருவருக்கும் இடையே நடைபெறுவதாக புனைந்து எழுதப்பட்டுள்ளதோர் (கற்பனை) உரையாடல் இது.
ஓர் பட்டிமன்றத்தில் அமர்ந்து, அவர்கள் இருதரப்பினரின் நியாயமான வாதங்களையும் ஆர்வமாகக் கேட்பதுபோல, இதனைப் படிக்க மிகவும் சுவாரஸ்யமாகவே உள்ளது.
நம் சிந்தனைக்காக .... அவர்களின் பேச்சினில் வரும் ஒருசில வரிகள்:-
வந்தவள்: “இத்தனை நீண்ட நாட்களாகி விட்டதே.... 38 வருடங்கள்.... அவளால் உடலால் அசையவேகூட முடியவில்லையே....?”
செவிலி: “உங்களுக்கு ஒன்று தெரியுமா.... அவளின் மாதாந்திரத் தொந்தரவுகளைக்கூட நாங்கள் பார்த்து சுத்தம் செய்திருக்கிறோம். இப்போது அதைக் கடந்து விட்டாள் அவள்.... எங்களுக்கு ஒருபோதும் அருவருப்பு ஏற்பட்டதே இல்லை.... எங்கள் குழந்தைபோல அவள்.... மாங்கலாய்டு, ஸ்பாஸ்டிக், மெண்டலி டிஸ்ஸாடர் உள்ள குழந்தைகளின் பெற்றோர் என்ன செய்வார்கள்.... அதைவிட அதிகம் ஒன்றும் நாங்கள் செய்துவிடவில்லை.
மனதின் செயல்பாடு எண்ணங்களில் உறைந்திருக்கிறது.... ந்யூரான்களில் பொதிந்திருக்கிறது. ஏதேனும் அதிசயம் நடக்கலாம்.... அவள் விழிப்பாள்.... அப்படி ஒரு சாத்தியக்கூறு இருக்கிறது. எங்களைப் பார்த்து அவள் புன்னகைக்க முடியும். அப்போது அவளைப் பாதுகாக்காமல் விட்டோமே எனத் தோன்றக்கூடாது.... ஓர் உயிர் வாழ்வது பற்றியும் இறப்பது பற்றியும் தீர்மானிக்க நாம் யார்....?”
நம் சிந்தனைக்காக .... அவர்களின் பேச்சினில் வரும் ஒருசில வரிகள்:-
வந்தவள்: “இத்தனை நீண்ட நாட்களாகி விட்டதே.... 38 வருடங்கள்.... அவளால் உடலால் அசையவேகூட முடியவில்லையே....?”
செவிலி: “உங்களுக்கு ஒன்று தெரியுமா.... அவளின் மாதாந்திரத் தொந்தரவுகளைக்கூட நாங்கள் பார்த்து சுத்தம் செய்திருக்கிறோம். இப்போது அதைக் கடந்து விட்டாள் அவள்.... எங்களுக்கு ஒருபோதும் அருவருப்பு ஏற்பட்டதே இல்லை.... எங்கள் குழந்தைபோல அவள்.... மாங்கலாய்டு, ஸ்பாஸ்டிக், மெண்டலி டிஸ்ஸாடர் உள்ள குழந்தைகளின் பெற்றோர் என்ன செய்வார்கள்.... அதைவிட அதிகம் ஒன்றும் நாங்கள் செய்துவிடவில்லை.
மனதின் செயல்பாடு எண்ணங்களில் உறைந்திருக்கிறது.... ந்யூரான்களில் பொதிந்திருக்கிறது. ஏதேனும் அதிசயம் நடக்கலாம்.... அவள் விழிப்பாள்.... அப்படி ஒரு சாத்தியக்கூறு இருக்கிறது. எங்களைப் பார்த்து அவள் புன்னகைக்க முடியும். அப்போது அவளைப் பாதுகாக்காமல் விட்டோமே எனத் தோன்றக்கூடாது.... ஓர் உயிர் வாழ்வது பற்றியும் இறப்பது பற்றியும் தீர்மானிக்க நாம் யார்....?”
[இது 04.09.2011 அன்று ‘திண்ணை’யில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.]
இந்த என் தொடரின் அடுத்தடுத்த பகுதிகள்
36 மணி நேர இடைவெளிகளில்
வெளியிட திட்டமிட்டுள்ள உத்தேச நேர அட்டவணை:
பகுதி-3 .... 25.09.2016 ஞாயிறு ........ இரவு 10 மணிக்கு
பகுதி-4 .... 27.09.2016 செவ்வாய் .... பகல் 10 மணிக்கு
பகுதி-5 .... 28.09.2016 புதன் .............. இரவு 10 மணிக்கு
பகுதி-6 .... 30.09.2016 வெள்ளி ......... பகல் 10 மணிக்கு
தொடரும்
என்றும் அன்புடன் தங்கள்,
[ வை. கோபாலகிருஷ்ணன் ]
