VAI. GOPALAKRISHNAN: போட்டி பற்றி நேயர் கடிதங்கள்.

’அரட்டை’
http://rajalakshmiparamasivam.blogspot.com

திருமதி

இராஜலக்ஷ்மி பரமசிவம்

அவர்களின் பார்வையில் ....

வருட ஆரம்பத்தில் விமரிசனப் போட்டி என்று திரு. வை.கோபாலக்கிருஷ்ணன் அறிவித்திருந்ததால் ஆர்வத்துடன் காத்திருந்தேன். நான் அவருடைய பதிவுகளைத் தவறாது படித்து வருபவள். நான் பதிவுகள் எழுத ஆரம்பித்து சுமார் ஒரு வருட காலமே ஆன போது வந்திருந்த அறிவிப்பு இது.

என்னைப் பொறுத்த வரை கதை என்ன? அதன் விமரிசனம் எப்படி இருக்கப் போகிறது என்கிற ஆர்வம் அதிகமானது.

முதல் கதையே 'ஜாங்கிரி' என்கிற இனிப்புடன் ஆரம்பித்தது. அந்தக் கதைக்கு சற்றே தயங்கினேன், விமரிசனம் எழுத. ஆனாலும் ஆர்வக் கோளாறு விடவில்லையே! முதல் கதைக்கே விமரிசனம் என்கிற பெயரில் எதையோ எழுதினேன். பரிசு அறிவிக்கப்படும் நாளன்று ஆர்வத்துடன் அவர் தளத்தை கவனித்து வந்தேன். மூன்றாம் பரிசில் ஆரம்பித்து வெளி வந்து கொண்டிருந்தது பரிசுகள். எனக்கொன்றும் பரிசு வரவில்லை. ஆனால் பரிசு பெற்ற விமரிசனங்களைப் படித்ததில் விமரிசனம் எப்படி எழுத வேண்டும் என்கிற டெக்னிக் தெரிய வந்தது. அதன்படி எழுத ஆரம்பித்தேன். முதலில் சற்றுத் தடுமாறினாலும் பிறகு எனக்கும் பரிசுகள் கிடைக்க ஆரம்பித்தன.

நடுவரைப் பற்றிய ரகசியம் காத்தார் கோபு சார். யாராயிருந்தால் என்ன?நமக்கென்ன வந்தது? என்றாலும் ஆர்வம் அதிகமாகிக் கொண்டே போனது. விமரிசிகர்களுக்கும், நடுவருக்கும் இடையே கண்ணிற்குத் தெரியாத பாலத்தை உருவாக்கியிருந்தார் கோபு சார். நம்முடைய விமரிசனம் நடுவரைப் போய் சேரும். நடுவரின் தீர்ப்பு நமக்குத் தெரியப்படுத்தப்படும். கனக்கச்சிதமாக இந்த போக்குவரத்தைக் கையாண்டதில் கோபு சாரின் திறமை அசத்தல்.

நடுவர் பற்றியும் இங்கே சொல்லியாக வேண்டும். நடுவர் திரு. ஜீவியும் கோபு சாருக்கு முழு ஒத்துழைப்புக் கொடுத்தார் என்றே சொல்ல வேண்டும். அவர் நினைத்திருந்தால் பின்னூட்டங்கள் வாயிலாக அவர் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கலாம். ஆனால் அவரும் ரகசியம் காத்து, கோபு சாருக்குப் பக்கப் பலமாய் இருந்திருக்கிறார்.

நடுவர் எந்த பாரபட்சமும் காட்டவில்லை என்பதை உறுதியாக சொல்லலாம். பரிசு பெற வேண்டுமென்றால், கதையைப் புகழ்ந்து எழுதினால் மட்டுமே கிடைக்கும் என்பது நாம் சாதரணமாக நினைப்பது. ஆனால் நான் பல சமயங்களில் கதைகளில் உள்ள கருத்திற்கு மாற்றுக் கருத்து எழுதி விமரிசித்த போதும் என்னைத் தேடி பரிசு வந்திருக்கிறது. நடுவரின் நடு நிலைமைக்கு இதுவே சாட்சி என்று நினைக்கிறேன்.

கோபு சாரின் கதைகளைப் பற்றி இங்கே சொல்லியே ஆக வேண்டும். எல்லாக் கதைகளும் ஏதேனும் ஒரு நல்ல செய்தியை மறைமுகமாகவோ, வெளிப்படையாகவோ சொல்வதாகவே இருக்கும். உடம்பெல்லாம் உப்பு சீடை, பூபாலன் என்கிற கதைகளை உதாரணமாக சொல்லலாம். கதைகளை மட்டுமல்ல அதை வெளியிடும் விதமும் என்னை அசர வைத்தது. ஒவ்வொரு வெள்ளிக் கிழமையும், மறக்காமல் கதையை அவர் வெளியிட்டார். எத்தனையோ வேலைகள் இடையில் குறுக்கிடாமலா இருந்திருக்கும். அதற்கு நடுவில் கதையை சரியான சமயத்தில் வெளியிடுவதைப் பாராட்டியேயாக வேண்டும். பாராட்டுக்கள் கோபு சார் !

கதைகளை மட்டும் தவறாமல் வெளியிட்டதோடு நிற்காமல், பரிசுப் பணத்தை அவ்வபொழுது நம் வங்கிக் கணக்கிற்கு சேர்த்துவிடும் முக்கியவேலையையும் செய்து கொண்டிருந்தார். பரிசுப்பணம், ஊக்கப் பரிசு, ஹாட்ரிக் பரிசுகள், சில சமயங்களில் ஸ்பெஷல் பரிசு என்று கலக்கிக் கொண்டிருக்கிறார் கோபு சார். இப்படிப் பரிசுகளைப் பணமாகக் கொடுப்பதற்கு தாராள மனது வேண்டும். தாராளம், தாராளமாகவே இருக்கிறது கோபு சாரிடம்.

நாமெல்லாம் பரிசு கிடைத்தால் மகிழ்வோம். ஆனால், பரிசுப் பணம் கொடுத்து மகிழ்கிறார் இவர்.

இதையெல்லாம் கூட போட்டியின் ஒரு பகுதியாக எடுத்துக் கொண்டு விடலாம். அவ்வப்பொழுது அவர் வெளியிடும் புள்ளி விவரங்கள் பதிவுகள் நம்மை வியக்க வைக்கும். இவரால் மட்டும் எப்படி இதையெல்லாம் தவறே இல்லாமல் செய்ய முடிகிறது என்று வியந்திருக்கிறேன். பரிசுகளை அறிவிக்கும் பதிவுகளில் வெளியிடும் படங்கள் மிக நேர்த்தி.

பரிசுப் பெற்றால் ஒரு கைதட்டல் கிடைக்கும் பாருங்கள்........ அந்தக் கைதட்டலுக்காகவே பரிசு பெற மாட்டோமா என்று மனம் விழையும்.

கோபு சார் எதற்காக இந்தப் போட்டியை நடத்துகிறார் என்னும் கேள்வி எழாமல் இல்லை. ஆனால் பலன் பெற்றதோ விமரிசனம் எழுதியப் பதிவர்கள் தான். பரிசு மட்டுமா கிடைத்தது. எழுதுவதற்கு ஊக்கம் அல்லவா கொடுத்தது இந்தப் போட்டி.

பதிவர்களுக்குத் தங்கள் எழுத்துக்களின் தரம் அறிந்து கொள்ள கோபு சார் வாய்ப்பு கொடுத்திருந்தார் என்றும் சொல்ல வேண்டும். அது மட்டுமா? பலருக்கும் அறிமுகமாகாத என் போன்ற வலைப்பதிவர்களின் எழுத்துக்கள், (பரிசு பெறும் விமரிசனங்கள்) பிரபலமான கோபு சாரின் தளத்தில் வரும்போது நிறைய பேரை சென்றடையும் என்பதை நான் அனுபவபூர்வமாக உணர்ந்திருக்கிறேன். என் தளத்திற்குப் புது வாசகர்கள் வருகை புரிவதற்கு இதுவும் ஒரு காரணமென்றே நினைக்கிறேன். நன்றி கோபு சார்.

மொத்தத்தில் இந்த விமரிசனத் திருவிழா மிக மிக விமரிசையாக நடைபெற்றது. இன்னும் ஒரு சில வாரங்களே பாக்கியிருக்கிறது. ஒன்பது மாதங்களாக நடக்கும் இந்தத் திருவிழா தொய்வில்லாமல் நடந்து வருவது பாராட்டிற்குரியது.

இந்தத் திருவிழா முடிவடையும் நேரத்தில் நான் கேட்பது, "அடுத்து என்ன புதிதாக ஆரம்பிக்க திட்டமிட்டிருக்கிறீர்கள் கோபு சார்.? அறிந்து கொள்ள ஆவலாயிருக்கிறேன்."

கோபு சார் " வாழ்த்துகள் ! பாராட்டுக்கள் !!"

என் அன்புக்கும் மரியாதைக்கும் உரிய

திருமதி. ராஜலக்ஷ்மி பரமசிவம் அவர்களே !

தங்களுக்கு முதலில் அடியேனின் வணக்கங்கள்

தாங்கள் இங்கு மனம் திறந்து பேசியிருப்பவை யாவும் எனக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சியையும், உற்சாகத்தையும், தன்னம்பிக்கையையும் அளிக்கிறது. என் மனமார்ந்த இனிய அன்பு நன்றிகள்.

தாங்கள் VGK-02 'தை வெள்ளிக்கிழமை’ என்ற சிறுகதை விமர்சனப்போட்டியில் http://gopu1949.blogspot.in/2014/02/vgk-02-01-03.html, முதன்முதலாக முதல் பரிசினை வென்றது எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியளித்தது.

அதுவும் இந்தப்போட்டிகளின் ஆரம்பகாலக்கட்டத்தில் ‘விமர்சனத் திலகம்’ ’விமர்சனச் சக்ரவர்த்தி’ என்றெல்லாம் பலராலும் புகழப்பட்ட நம் திரு. ரமணி சார் அவர்களுக்கு இணையாக மேடையேறி முதன் முதலாக முதல் பரிசினை அவருடன் பகிர்ந்துகொண்ட பெருமை தங்களுக்கு மட்டுமே அல்லவா கிடைத்துள்ளது. அதற்காகவே தங்களுக்கு என் ஸ்பெஷல் வாழ்த்துகள்.

அதன்பிறகும் அவ்வப்போது மட்டும் இந்தப்போட்டிகளில் கலந்துகொண்டு மேலும் பல பரிசுகளையும் வென்றுள்ளீர்கள். சந்தோஷமாக உள்ளது. பாராட்டுகள். வாழ்த்துகள். இதுவரை இந்தப்போட்டிகளில் ஒன்பது முறைகள் பரிசுக்குத்தேர்வாகியுள்ள தாங்கள் மேலும் ஒரேயொரு முறையாவது பரிசுக்குத்தேர்வாகி அது பத்து என்ற இரண்டிலக்க எண்ணிக்கையைக்காட்டாதா என என் மனம் ஏங்குகிறது. முடிந்தால் முயற்சிக்கவும். இன்னும் அதற்கு மூன்று வாய்ப்புகள் மட்டுமே தங்களுக்கு உள்ளன.

தங்களின் இந்த சிறப்புக் கட்டுரைக்கு என் ஆத்மார்த்தமான ஸ்பெஷல் நன்றிகளைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன். வாழ்க !